اين روزها هوا دوباره طوفانيست ...
   چه بيدادگر است اين طوفان

                       چه وحشي 
                                    چه بي رحم 
                                                 چه بي تاب 

  چه عصيان گر است اين طوفان 
     

    ... و من باز کم مي آورم ،
                                مي شکنم...

   و فکر اينکه چرا مغلوبم ؟!!!
  دوباره
         من و
                شکست و
                              حس دلتنگي ...

  زورم که به طوفان نرسيد دلتنگ مي شوم .

  اين روزها دوباره دلتنگم
                                    براي خودم
                                                       براي روزهاي آفتابي ...

روزی که به دنیا آمدم ...

روزي كه به دنيا آمدم ،
گل ها آينه بودند و آينه ها خوشبوتر از گل ها
پروانه ها بال هايشان را در گل ها تماشا مي كردند
و آينه ها شاخه شاخه مي شكفتند .
روزي كه به دنيا آمدم ،
چشمه ها زودتر از من راه رفتن را آموخته بودند
و پرنده ها بيشتر از من طعم تو را مي دانستند
من تو را نمي شناختم كه كو ه ها با تو حرف مي زدند .
من تورا نديده بودم كه نسيم ها عاشقانه به ديدار تو مي آمدند .
من از هزار توي ازل گذشتم و از جاده سكوت سرازير شدم
و به خيابان هاي خاموش زمين رسيدم .
چه باران هايي كه زودتر از من آمده بودند ،
چه دشت هايي كه زودتر از من سبز شده بودند ،
چه آدم هايي كه قرن ها قبل از چشم گشودن من عاشقت شده بودند
ناگهان حسرتي بر دلم فرود آمد
با خود گفتم :
 آه من خيلي دير آمده ام ، خيلي دير ...
سال ها پي در پي گذشت .
من در ميان رنگين كمان ها و غبار هاي غليظ قد كشيدم
 گم شدم .
من در قطب شمال يخ زدم و در جهنم دنيا سوختم
و خاكستر م را بادها دست به دست بردند .
من مثل شيشه هاي يك پنجره فراموش شده شكستم
خدايا مي دانم دير آمده ام ...
خدايا مي خواهم :
عاشقي ديگر باشم ، اگر چه آخرين نفر باشم .........
(به دعاتون محتاجيم برامون دعا كنين)

بارونی باشین