ما از نسل بارونیم

              مي آیي ، مي آیي !
                 مه آلود از آسمان مي آیي و از سنگيني تو
                 خاک ناله مي کند و دست هايت
                  هميشه خيس از مه رحمت  است
                  و عشق را در آستين داري
                  مي آیي ، مي آیي !
                 با دستاني پر از بهانه باران
                 و تنهايي را از ذهن آسمان مي زدايي 
                   مي آیي ....